• literatura | publicystyka

    „Hotel Psychiatryczny” – kolejna premiera na Niedobrych Literkach

    Często w wywiadach pytana jestem o inspiracje… Przyznam, że to jedno z tych pytań, które lubię najmniej – bo co oryginalnego można odpowiedzieć, gdy najbardziej inspirujące jest życie i otaczający mnie świat? Co innego gdy chodzi o inspiracje dotyczące konkretnych tekstów – tutaj czasami jestem w stanie opowiedzieć anegdotkę. Dziś przychodzę do Was z najświeższą premierą opowiadania o niezwykłym tytule… „Hotel Psychiatryczny”. I od tego tytułu się zaczęło. Dwa słowa, zwykłe przejęzyczenie, które zainspirowało mnie do pisania. Jak? Dawno dawno temu na grupie pewnej antologii (która ciągle jest w produkcji, ale wierzę, że się ukaże, bo będzie to coś dobrego) dyskutowałam z zaprzyjaźnionymi pisarzami o nawiedzonych miejscach w Polsce. O…

  • literatura | publicystyka

    Je t’aime Paris! – część V

    Wczoraj minął dokładnie tydzień odkąd wróciłam z Paryża… Siedem dni, w trakcie których wydarzyło się tak wiele. Mam wrażenie jakby minął miesiąc! Pora więc na ostatnią część „Je t’aime Paris!”. Mam nadzieję, że uda mi się obudzić wspomnienia na tyle, by z pasją opowiedzieć jak minęły mi ostatnie dwa dni. Dzień Szósty – Błądząc Poniedziałek – obudziła mnie myśl, że to ostatnie dwa dni w Paryżu! Tak wiele już widziałam, a jednocześnie czułam, że czasu było za mało… Zaplanowaliśmy zwiedzanie Luwru. Wędrówkę wśród dzieł sztuki, o której ludzie zawsze podkreślają, że jeden dzień to mało. Zaczynała dopadać mnie melancholia – nie chciałam wracać, nie chciałam żegnać się z miastem, które…

  • literatura | publicystyka

    Je t’aime Paris! część III

    A miało być tak pięknie, miało być słońce, weekend, wolność… Niestety, życie chwilowo postanowiło mi udowodnić, że każde wakacje trzeba odchorować. Katar, kaszel, ból głowy – czego więcej mogłabym chcieć?! Ale dobra, nie narzekam, dzielnie łykam tabletki, popijam herbatkę z sokiem z bzu i zamykam oczy… Tylko po to, by cofnąć się w czasie o tydzień. Pora na kolejną część „Je t’aime Paris!”. Miłej lektury! Dzień Trzeci – Disneyland, it’s a magic! Nareszcie słońce! Po pierwszych dniach w Paryżu sądziłam, że już do końca pobytu nie rozstanę się z długimi rękawami i grubymi ciuchami. Piątek jednak przywitał nas wyższą niż zwykle temperaturą i nieśmiało wyglądającą zza chmur złocistą kulą. Pogoda…

  • literatura | publicystyka

    Je t’aime Paris! część II

    Wyspana, jednak nie wypoczęta, znów oddaję się wspominaniu… Przedwczorajsza notka zmieściła tylko jeden dzień, a przecież okazała się niezwykle długa. Przeraża i fascynuje mnie jednocześnie, że dzisiaj mam Wam jeszcze więcej do opowiedzenia. Trzymacie się? No to ruszamy! Dzień Drugi – Katedry, wieże, kilometry Paryż z rana przywitał nas chmurami. Pogoda, niezbyt nastrajająca optymizmem, sprawiła, że zmieniliśmy swe plany – zamiast wyruszyć do Disneylandu, postanowiliśmy zwiedzić miasto. Spacerem, jakżeby inaczej! Czekało nas kilkanaście kilometrów. Dzień więc rozpoczęliśmy od solidnego śniadania. Słodkie bułeczki, sery, jogurty, bagietka i dwa rodzaje średniej wędliny (chyba przygotowane tylko po to, by turyści nie marudzili, że nie ma mięcha). Wbrew moim obawom jedzenie okazało się niezwykle…

  • literatura | publicystyka

    Je t’aime Paris! część I

    Wróciłam. Siedzę przed komputerem, a czas przepływa mi przez palce. Spalona słońcem, z melancholijnym uśmiechem na ustach, z tęsknotą w oczach, powolutku uświadamiam sobie, że wróciłam z Paryża… Radośnie, choć ze łzą w oku wspominam każdą chwilę, przeżywam ją na nowo, smakuję. Mam wrażenie jakbyśmy wyjechali wczoraj, a jednak jakimś cudem jestem znów w domu. Dziś rzeczywistość średnio do mnie dociera. Nic dziwnego, kawałek siebie zostawiłam 1300 km stąd. Kawałek serca. To były jedne z moich piękniejszych wakacji. I choć najchętniej siedziałabym i wspominała, to jedna rzecz wydaje mi się jeszcze bardziej przyjemna: wspominać z Wami. Postaram się opowiedzieć ten tydzień z najdrobniejszymi szczegółami. Co się je, co pije, gdzie…