niepełnosprawność

Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych

Z okazji  Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych przypominam najciekawsze artykuły mojego autorstwa, które pojawiły się na tej stronie. Zachęcam do przeczytania i przemyślenia. Pamiętaj – masz prawo nie wiedzieć, masz prawo pytać, ale udawanie, że w Polsce ableizm nie istnieje, krzywdzi nas wszystkich. Po lekturze koniecznie podziel się swoimi przemyśleniami!

NORMALNE ŻYCIE NIEPEŁNOSPRAWNYCH ​

Przez lata wierzyłam w to, że mogę żyć „normalnie”, a mimo to w mojej głowie pojawiał się zgrzyt, gdy pełnosprawne znajome pakowały plecak i spontanicznie jechały na drugi koniec świata albo ruszały na imprezę, bez analizowania jak wrócą do domu. Teraz już wiem, że nigdy nie będę żyła jak pełnosprawna kobieta. Przede wszystkim jednak zrozumiałam, że nie ma jednej uniwersalnej normalności. I jakie to było odświeżające!

8 TEKSTÓW, KTÓRYCH PEŁNOSPRAWNA KOBIETA NIGDY NIE USŁYSZY

Są spojrzenia i „paczenia”. Na te pierwsze nie zwracamy uwagi – ot, na krótką chwilę przykuliśmy czyjąś uwagę. Mijany na ulicy człowiek skrzyżuje swój wzrok z naszym i z ulgą, uśmiechem bądź trwogą pójdzie w swoją stronę. Z „paczeniami” jest inaczej – wychwytuję je na kilometr. Śmierdzą zainteresowaniem i wróżą, że już za minutkę, już za momencik usłyszę jeden z tych kultowych tekstów… Tekstów, których pełnosprawna kobieta nigdy nie usłyszy, ale mi – dziewczynie na wózku – bardziej i mniej obcy ludzie będą serwować je w zmiennych proporcjach. I zaklinam świat, gdy widzę, że Paczacz otwiera usta, bo już za minutkę, już za momencik, jego mądrość oświetli komnaty mego umysłu. Spłonę z zachwytu!

CIPKA RENATY

Rudowłosa kobieta pyta ze sceny czy mam cipkę. Ochoczo przytakuję, nie wiedząc jeszcze, że to początek opowieści o upokorzeniu. Bo jak inaczej można nazwać sytuację, w której obcy mężczyzna zadaje takie pytanie kobiecie? I jak inaczej nazwać fakt, że osoby z niepełnosprawnością ruchową wciąż są traktowane jak aseksualne dziwadła? Tą kobietą jest Renata “Zaniczka” Orłowska. I właśnie rozpoczyna rewolucję seksualną

OTWARTE WINDY - PROSTY SPOSÓB, BY UCZYNIĆ ŻYCIE PIĘKNIEJSZYM

Zdarzyło Ci się utknąć w windzie? Pamiętasz ten strach, gdy drzwi nie chcą się otworzyć, a ściany metalowej klatki w magiczny sposób się przybliżają? A może los oszczędził Ci tej przygody? Moje doświadczenia z windami na ogół są bardzo emocjonujące. W końcu winda została stworzona między innymi dla osób z ograniczoną mobilnością! Ale… zaraz… czy aby na pewno?

KOCHANIE, CZY JESTEM DLA CIEBIE CIĘŻAREM?

Niepełnosprawność ruchowa nie musi być tragedią, ale na pewno coś człowiekowi odbiera: samodzielność. W zależności od stopnia niepełnosprawności i przyczyn czasem jest to „tylko” trudność związana z przesadzaniem siebie i korzystaniem ze schodów (tak! Silne osoby na wózkach aktywnych potrafią jeździć po schodach!), częściej jednak oznacza zależność od innych. Jeśli codziennie ktoś musi nas posadzić, przesadzić, ubrać, robi się trudniej. Jeśli do tego dochodzi fakt, że bliscy muszą nas myć, a nawet karmić – trzeba mieć odpowiednio poukładane w głowie, by czuć się szczęśliwym. Jak sobie poradzić z uczuciem bycia ciężarem dla innych?

JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Dlaczego boisz się rozmawiać z dzieckiem o niepełnosprawności? Jesteśmy nauczeni, że niepełnosprawność to temat tabu i rozmowa z małym człowiekiem wielu z nas wciąż wydaje się krępująca. Ponieważ poruszam się na wózku, odkąd pamiętam, nie noszę w sobie tego strachu, ale rozumiem, że dla niektórych to trudny temat. Dlatego dziś chcę podzielić się kilkoma swoimi poradami na temat tego jak rozmawiać z dzieckiem o niepełnosprawności!

ILE KOSZTUJE WÓZEK INWALIDZKI, CZYLI WSZYSTKO, CO CHCESZ WIEDZIEĆ O WÓZKU INWALIDZKIM, ALE BOISZ SIĘ ZAPYTAĆ

Elektryczny wózek inwalidzki – sprzęt, który dla mnie jest niezbędny do życia, bardzo często okazuje się niezwykłą ciekawostką dla osób pełnosprawnych. Spoko, nigdy nie wierzyłam w to, że ciekawość to pierwszym stopień do piekła, a wiedzą bardzo lubię się dzielić! Dlatego postanowiłam w jednym poście zebrać pytania, które najczęściej słyszę – nie tylko od znajomych, ale równie często od obcych osób zaczepiających mnie na ulicy. Mam nadzieję, że zaspokoję także Twoją ciekawość na temat czołgu, który stał się moimi nogami.

SILNA, NIEZALEŻNA KOBIETA? DZIĘKUJĘ, POSIEDZĘ

Masz taką strefę, do której nie wpuszczasz nikogo. Strefę komfortu, prywatności, może też wstydu. Miejsca na ciele, które chcesz ukryć, zachowania, przy których nie potrzebujesz towarzystwa. Prozaiczne jak potrzeby fizjologiczne i ukryte, złożone z traum i przeżytych doświadczeń. I wyobraź sobie, że nagle w tej strefie przestajesz być sama. Wkracza w nią ktoś i już wiesz, że zawsze tam będzie.

SKOŃCZ Z TĄ DYSKRYMINACJĄ

Wiem, że chcieli dobrze. Próbuję zrozumieć, dlaczego tak się zachowali. To musiała być próba pomocy, ułatwienia mi życia, pójścia na rękę. Było im mnie szkoda, trochę nie wiedzieli jak ugryźć temat. Zlitowali się… Gdy jakiś czas temu dowiedziałam się, że nie będę robić pewnej rzeczy, którą robią wszyscy inni w tej samej sytuacji – zdziwiłam się.

HEJ MAŁA KULAWA! JESTEŚ ROSZCZENIOWA!

Jak wygląda Twój przeciętny poranek? Pobudka, zerwanie się z łóżka, szybka toaleta i biegiem do pracy? A może powolne rozciąganie i rozkoszowanie kawą w samotności, ciesząc się na przygody, które dzień przyniesie? W poranku jest coś pięknego: trochę lenistwa, trochę pośpiechu. Resztka snu pod powiekami, niezdarność, albo przeciwnie: organizacja jak w zegarku. Przede wszystkim jednak każdy poranek osoby pełnosprawnej ma w sobie dużą dawkę samodzielności. Osoby z niepełnosprawnością ruchową w stopniu znacznym mogą tylko o tym pomarzyć.

POZNAJ KOBIETY Z SMA, KTÓRE WSPIERAJĄ STRAJK KOBIET

Mijają dwa tygodnie od kontrowersyjnego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. TK orzekł, że przepisy umożliwiające aborcję z powodu wad płodu są niekonstytucyjne, a wściekłe Polki wyszły na ulice. #StrajkKobiet trwa. Dziś oddaję głos sześciu kobietom z SMA – niepełnosprawnością wrodzoną i postępującą, prowadzącą do całkowitej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Każda z nich ma inną, własną historię. I każda z nich tłumaczy, dlaczego popiera #StrajkKobiet. Lektura ich wypowiedzi pokazuje jak bardzo, mimo łączącej nas choroby, jesteśmy różnorodne i jednocześnie jak pięknie możemy się zjednoczyć we wspólnej sprawie.

TRACĘ CZAS NA NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ

Rozmawiałam o codzienności z mężczyzną, który świeżo wylądował na wózku. O życiu i radzeniu sobie z nim. W pewnym momencie spytał się, co robię, gdy podjeżdża wysokopodłogowy tramwaj. Odpowiedź, że czekam na kolejny była dla mnie tak oczywista, że zabrakło mi słów. To był jeden z tych licznych momentów, gdy zrozumiałam, jak niewielką wiedzę mają osoby pełnosprawne na temat codzienności na wózku. A niewiedza generuje konflikty.

#OPATRZMYSIĘ - DOŁĄCZ DO WYZWANIA

Miałam naście lat, gdy zrozumiałam, że zawsze będę przykuwać wzrok. Wyróżniałam się. Nie dlatego, bo byłam superzgrabna, niezwykle wysoka czy miałam płomienny kolor włosów. Po prostu jeździłam na wózku. Wtedy odkryłam, że mam dwa wyjścia: albo znienawidzić fakt, że ludzie na mnie patrzą i zostać szarą myszką, albo wykorzystać go i ubierać się, tak by podkreślić swoją ekscentryczną naturę. Wybrałam to drugie.

Który temat wydał Ci się najciekawszy? A może jest coś, o czym chciałbyś/chciałabyś przeczytać artykuł? Zapraszam do dyskusji!

Jeśli podoba Ci się ten tekst, proszę podziel się ze znajomymi!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Chcesz być na bieżąco z nowościami na mojej stronie?


Maila dostaniesz maksymalnie raz w tygodniu, zwykle rzadziej! Przyślę Ci informacje o najnowszych
wpisach i artykułach, podzielę się wiedzą lub poinformuję o konkursie. Zero spamu, same konkrety,
byśmy zawsze mogli być w kontakcie!

Zamknij okno

shares
Skip to content